Crisis? Nu instappen? Vastzetten? Bepaal zelf het juiste perspectief.

Voorsprong EU bij groene technologie is in gevaar

FD.nl, 1 mei 2010.

Groene technologie in gevaar

Ambitieuzer beleid kan tij keren De Europese Unie dreigt haar voorsprong op het gebied van energiezuinige technologie te verliezen aan landen als China, Zuid-Korea, Japan en de VS.

 Maar door het EU-doel voor reductie van uitstoot van broeikasgas (CO2) te verhogen van -20% naar -30% in 2020, versterkt Europa het voordeel dat het nu nog heeft omdat het als eerste heeft ingezet op groene technologie.

Dat stelt eurocommissaris van klimaat Connie Hedegaard in een ontwerpdocument over de ambities van het Europese klimaatbeleid. De Deense bestuurder presenteert het stuk eind mei. 

In haar rapport wijst Hedegaard erop dat de VS via een economisch herstelplan $ 80 mrd steken in de stimulering van groene technologie. China heeft ruim $ 200 mrd gereserveerd voor groene investeringen. EU-lidstaten hebben bij elkaar niet meer dan euro 25 mrd over voor financiering van duurzame energie, aldus Hedegaard. 

Ze wijst er verder op dat wat betreft investeringen in hernieuwbare energiebronnen de VS en China inmiddels als aantrekkelijker te boek staan. China en Taiwan zijn de EU voorbijgestreefd in de productie van zonnepanelen. 

Wil Europa de economische vruchten van de trend naar zuiniger energietechnologie plukken, dan is daarvoor een ambitieus klimaatbeleid nodig, aldus Hedegaard. Onderdeel daarvan is dat de prijs van rechten voor de uitstoot van CO2 omhoog moet. Hoe hoger die is, des te aantrekkelijker het voor bedrijven is te investeren in zuinige productieprocessen. 

Om de prijs te verhogen van een kleine euro 16 per ton CO2 nu tot het dubbele, stelt Hedegaard voor de hoeveelheid emissierechten die de EU-lidstaten voor de periode 2013-2020 uitgeven voor de industrie, met 15% ofwel 1,4 miljard rechten te reduceren. Op het eerste oog lijkt de beperking kansloos, omdat de EU-lidstaten – die de rechten verkopen – dan minder inkomsten hebben voor de financiering van CO2-beleid. Maar volgens Hedegaard leidt het verkrappen van de voorraad rechten ertoe dat de prijs dermate stijgt dat de verkoop van rechten de lidstaten een derde meer opbrengt. 

Voor het bedrijfsleven is dit plan een bittere financiële pil. Niet alleen zal de industrie duurder uit zijn bij de aankoop van rechten, ook zal de stroomprijs extra stijgen. De elektriciteitssector berekent de kosten van emissierechten immers door. Om de industrie wat te compenseren, stelt Hedegaard voor staatssteunprogramma’s op te stellen om energie-intensieve industrieën te helpen. 

Een andere maatregel om een reductiedoel van 30% te halen, is de introductie van een belasting van ten minste euro 30 per ton CO2-uitstoot. Die geldt dan voor bedrijven die niet meedoen aan de handel in CO2-rechten. Conceptplannen van eurocommissaris van belastingzaken Semeta gaan nu uit van een taks van euro 10 per ton. Maar hij heeft ze nog niet gepresenteerd omdat ze zo gevoelig liggen.